back on track... and on 1055 ROCK

Η επιστροφή από το καλοκαίρι έφερε μαζί της ένα σημαντικό νέο: την επιστροφή στο αγαπημένο μου χόμπυ-πάρεργο, το ραδιόφωνο... Ξανά στον 1055ROCK λοιπόν, ακριβώς στο ξεκίνημα του Σεπτέμβρη, 1 του μήνα, η νέα αρχή... άλλες ώρες βέβαια, άλλες διαθέσεις, πάντα όμως μεράκι και αγάπη για τη ζωντανή επικοινωνία, όλα αυτά που ανέφερα και στο προ-προηγούμενο, ομολογουμένως "μελό" (!!!), post μου, όταν διακόπηκε η ζώνη του Σαββατοκύριακου.... Κάθε μέρα λοιπόν πλέον, τις μικρές ώρες, 1-3 μετά τα μεσάνυχτα.... Ελπίζω η νέα αρχή να μη μείνει στην αρχή!

a farewell to my radio company.....

Ένας κύκλος έκλεισε... άλλος ίσως να ανοίξει στη θέση του, υπό άλλες συνθήκες.... Μπορεί και όχι βέβαια, γιατί δεν είναι πάντα απαραίτητο να αντικαθιστούμε κάτι που αγαπήσαμε και κάναμε επί χρόνια με κάτι άλλο παραπλήσιο, που το πιθανότερο είναι να μην έχει το ίδιο χρώμα, την ίδια άισθηση με αυτό που αγαπήσαμε από σύμπτωση, αλλά αληθινά... Μετά από 6 χρόνια και 7 μήνες συνεχόμενης παρουσίας στον 1055ROCK ήρθε η ώρα της απόσυρσης, της ανάπαυλας... Η απόφαση δεν ήταν δική μου βέβαια, προσωπική, λήφθηκε συνολικά για όλες τις εκπομπές του Σ/Κ από τους ιθύνοντες, και καλώς έγινε έτσι, γιατί εμείς οι "κολλημένοι" μόνο αν αλλάζαμε αναγκαστικά τόπο διαμονής θα το κόβαμε (old habits die hard, που λέει και ο Mick....). Κι ας γκρινιάζαμε κάθε τόσο για τα Σαββατοκύριακα που ήμασταν δεσμευμένοι εδώ, στην πόλη, ειδικά όταν άνοιγε ο καιρός και όλοι σουλατσάριζαν στα πέριξ, κι ας στήναμε ο ένας τον άλλο ολίγον τι, γιατί ήταν πολύ γλυκιά η σιέστα και δε μπορούσαμε να την αφήσουμε εύκολα ή γιατί η παρέα τραβούσε και για άλλο ένα ποτηράκι -και ποιός αφήνει τα καλούδια του για να πάει για εκπομπή.... Κι όμως, η μαγεία και το "κόλλημα" άρχιζε όταν έπεφταν τα πρώτα τηλέφωνα, τα πρώτα μηνύματα, οι πρώτες καλησπέρες και σχόλια και γελάκια -ή και γκρίνιες, the same! Εκεί για μένα ήταν που ξυπνούσα, έπαιρνα τα "πάνω" μου και άρχιζα κι εγώ με τη σειρά μου να τροφοδοτώ, με μουσικές και σχόλια, τα δικά σας γκάζια! Όλη η ομορφιά ήταν εκεί, και όχι από τη ματαιόδοξη πλευρά του θέματος ("αχ, είμαι φοβερή, με γουστάρουν, έχω φαν -κλαμπ, είμαι θεά!") -το αν είμαι ή όχι ψωνάρα όσοι έχουν ακούσει την εκπομπή πάνω από μία φορά εύκολα το διακρίνουν. Η ομορφιά ήταν στην επικοινωνία, στο ζωντανό "πάρε-δώσε", στο να μοιραζόμαστε σκέψεις, συναισθήματα, εμπειρίες μεταξύ μας, κι ας μην είχαμε ειδωθεί καν με πολλούς από αυτούς που επικοινωνούσαν τακτικά.... Δεν είχε σημασία αν ξέραμε ο ένας τη φάτσα του άλλου, ούτε παιζόταν άλλου είδους παιχνιδάκια, το μόνο που είχε σημασία ήταν ότι ήξεραν ότι θα είμαι εκεί για να τους ακούσω, για να προσπαθήσω να τους φτιάξω το κέφι, για να τους ενημερώσω για κάποια πράγματα, για να περάσουμε παρέα (κυριολεκτικά όμως "παρέα") 3 ώρες. Κι εγώ με τη σειρά μου, ένιωθα την ανάγκη πραγματικά να απολογηθώ αν είχα λείψει την προηγούμενη, αν τυχόν δεν ήμουν πολύ στα κέφια μου (άσε που όπως και να ήμουν, όσο χάλια και να πήγαινα, μετά από μισή ώρα στο στούντιο είχα "στρώσει"!- ψυχοθεραπεία δωρεάν, μην το γελάτε!!!) και τους έψαχνα.... τους περίμενα κι εγώ να δώσουν το παρόν.... και συνήθως δε με απογοήτευαν (πάντα υπάρχουν περιπτώσεις που δε μπορεί να είναι κανείς πάντα απίκο, άνθρωποι είμαστε!!!).... Θέλω όλους αυτούς μαζί να τους ευχαριστήσω, για τη συνέπεια και την πίστη τους, για την καλή τους διάθεση, για το χιούμορ και τη φαντασία τους, για τη παρουσία τους κάθε Σ/Κ το απόγευμα, 6-9 μ.μ...... Όλους μαζί κι έναν έναν χωριστά:
το Χρήστο από τη Νάουσσα (Χ101) που ήταν σχεδόν πάντα εκεί και είχε πολλές όμορφες ποιητικές εμπνεύσεις,
τον Θωμά, που γίναμε και φιλαράκια και ανταλλάσουμε συναυλιακά videάκια (!),
το Δημητράκη (τον γιόκα μου!) που τηλεφωνούσε ακόμα και από τον Έβρο, επί μήνες, που ήταν εκεί,
τη Μερόπη (προτεζέ μου!) που περάσαμε μαζί τις πανελλήνιές της και χάρηκα που και από την Κέρκυρα όπου πέρασε συνέχισε να επικοινωνεί,
το Ευάκι που μου έδινε κουράγιο χωρίς να το καταλαβαίνει, στις μαύρες μου,
τον Jo που περνούσε και μας άφηνε και ωραία περιοδικά (!),
το Νίκο που πάντα ζητούσε με θέρμη τα κλασικά τραγούδια που του άρεσαν,
τη Δώρα από το Λαγκαδά που σημείωνε απουσίες αλλά πάντα τις δικαιολογούσε!,
τον Ηλία το περιπτέρι που είχε μονίμως κατάθλιψη αλλά φτιαχνόταν όταν άκουγε, κι ας άκουγε σπάνια κάτι από αυτά που ζητούσε (!!!),
τον Ευριπίδη και την Έφη, γλυκύτατο ζεύγος (ακουστικά τουλάχιστον!)
τη Σίσσυ τη χαζομαμά,
την Εύα την άλλη χαζομαμά και παλιοροκού,
τον Σάκη τον νταλικέρη και τη Λίτσα του,
τον Γιωργάκη με τα ανέκδοτα και τα νέα του,
τον Κώστα το Σιδηρόπουλο, που με άκουγε από το Ακρόπολις,
τον Κώστα τον κιθάρα, που χανόταν κατά καιρούς αλλά επέστρεφε δριμύτερος,
τον Γκρινιόστομο, που τελευταία δεν γκρίνιαζε καθόλου και ανησυχούσα (!),
τον Πάνο, που άκουγε από Γερμανία μέσω του νετ,
τη Σωσώ, επίσης μέσω νετ, πολύ φανατική τελευταία,
τον Κωνσταντίνο από την Αλεξανδρούπολη,
τον Παύλο, τον Κώστα, τον Αλέξη, τον Σταύρο, την Joanna, την Τάνια...........
και επειδή ο κατάλογος ήδη είναι μακρύς αλλά όλο και θα ξεχάσω αρκετούς, όσο και αν προσπαθήσω, ειδικά αν πιάσουμε και τα πρώτα 2-3 χρόνια που ήμουν στον 1055, ας μην προσπαθήσω άλλο να θυμηθώ.... θα κρατήσω απλά το feeling που μου έδινε αυτή η ζωντανή επικοινωνία, που ξέρω ότι πολύ δύσκολα μπορεί να ξαναβρώ, μιας και οι εποχές αλλάζουν και δυστυχώς και τα ραδιόφωνα. Αν τυχόν μας δωθεί η ευκαιρία με όλους εσάς να τα ξαναπούμε, θα χαρώ πολύ... σαν να συναντώ παλιούς φίλους που χαθήκαμε όχι επειδή το θέλαμε, αλλά επειδή η ζωή τα έφερε έτσι... Τίποτε άλλο, απλά ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.

The Great Gig live- a tribute concert to Pink Floyd

Ta kala nea twra... ti legame oti h polytexnitissa ki erhmospitissa (tropos tou legein.... mallon!) Eleni kanei teleutaia? Asxoleitai me rock group ths Thessalonikhs pou exoun kati wraio na parousiasoun.... Loipon, kati poly wraio kai prosegmeno 8a parakolou8hsete an er8ete sto Xylourgeio tou Mylou thn Paraskeuh stis 23 Noembrh h, an pali de mporeite tote, 3ana stis 23 tou Dekembrh, hmera Kyriakh. Oi Great Gig 8a ermhneusoun zwntana ta tragoudia twn Floyd pou oloi agaphsame, mazi me optiko yliko (video art). Egw kai o kalos mou filos Giwrgos, manager tous, 8a eimaste ekei kai elpizoume na apolausoume oloi mazi to show!
Gia perissotera episkefteite to: www.myspace.com/salonicaroskstage

GLENN HUGHES live!!!

To Sabbato pou mas perase (10/11) parakolou8hsa kai pali ton Glenn Hughes, gia deuterh fora mesa se 2,5 xronia, na mas 8ymizei palies kales epoxes (perasmena megaleia...??) alla kai dikes tou, proswpikes, kales stigmes, ka8ws synexizei na dhmiourgei kai na parousiazei nees douleies. Fysika h apo8ewsh htan sta palia, opws to Stormbringer me to opoio 3ekinhse, to Mistreated bebaia pou ermhneuse apisteuta (me fwnh kampana!), to You keep on movin' kai telos to Burn, me to opoio epele3e na mas apoxairethsei oristika (kleisimo tou encore)... Ekei egine o xamos. Alla kai sta dika tou, agnwsta polla apo auta se mena (kai se allous, eimai sigourh), yphrxan autes oi soulofunkobluesonotes pou emena proswpika pollllly me aresan!!! Oups, twra pou to eipa, exw kati na kanw... paw na parw kanena cd apo th solo douleia tou... Byeeeeee!

A tribute to THE DOORS by George Gakis and Junior Troublemakers

Prin 3 meres molis parakolou8hsa live ton Giorgo Gaki kai tous mikrous tou Troublemakers sto Xylourgeio tou Mylou na afierwnoun mia bradia sthn poreia kai th mousikh twn Doors. Gegonos einai oti h olh bradia eixe safws kai ekpaideutiko xarakthra, asxeta me to oti oi perissoteroi gnwrizame ta basika toulaxiston gia to megalo auto sygkrothma, alla kai oi ekteleseis twn tragoudiwn tous htan ekplhktikes, pistotates kai emfanws kalodoulemenes! Sygxarhthria paidia, pragmatika 3eperasate tis prosdokies mas!

LIVE ROCK in Salonica

San gnwsth polytexnitissa ki erimospitissa h ypofainomenh :-) apofasise teleutaiws na asxolh8ei pio energa me to kommati ths zwhs ths pou den thn exei apogohteusei akoma, th mousikh dld. Oxi, den tragoudaw, den paizw marakes se kammia mpanta, apla 8elhsa na ginw melos enos "managing team" as poume, pou asxoleitai me rock groups ths Thessalonikis. Etsi, me xara mou sas parapempw sta nea mou links, to prwto ek twn opoiwn afora to team pou eipa prin, alla dyo ta group me ta opoia asxoloumaste pros to paron (Prassein Aloga kai The Great Gig-a tribute band to Pink Floyd) kai fysika th radiofwnikh mou stegh, ton 1055ROCK (ola sto "my space"). To prwto live pou syndiorganwsame einai twn Prassein Aloga, stis 9 tou Noembrh, sto En Leukw (enanti Vilkas). Rock with us if you please!

In a lifetime.....

Καθώς η ώρα είναι προχωρημένη κι εγώ μπήκα απλά για ένα "τζα", δεν θα μακρηγορήσω, θα αφήσω να τα πει όλα η μουσική, η μεγάλη αγάπη πολλών από εμάς, όσο γνωρίζω... ένα τραγούδι που έχει καρφωθεί εδώ και κανένα τρίμηνο στο κεφάλι μου και δε βγαίνει με τίποτα, είναι το "In a Lifetime" των Clannad, με τη συμμετοχή του γνωστού μας Βono στα φωνητικά... Βάζω στίχους, βάλτε μελωδία.... Αφιερωμένο σε όποιον η καρδιά του το λέει να παλέψει με τον εαυτό του και να βγει νικητής, έχοντας γίνει λίγο καλύτερος, λίγο πιο συνετός, λίγο πιο ανθρώπινος, λίγο πιο επιεικής με τους άλλους, λίγο πιο εγκρατής στα πάθη του, σίγουρα πάντως πολύ πιο συνειδητοποιημένος....

In A Lifetime lyrics / Clannad (Maire Brennan & Bono on vocals)

hard to tell or recognise a sign to see me through a warning sign first the thunder satisfied, if the past it will not lie then the storm torn assunder the future you and I get blown away in the storm in a lifetime and as the rain it falls (Maire) begin again, as the storm breaks through (Bono) heavy in my heart (Maire) believe the light in you (Bono) so the light shines in you (Maire) without color, faded and worn (Bono) torn asunder in the storm (Maire) unless the sound has faded from your soul unless it disappears (Maire) first the thunder (Bono) selfish storm (Maire) then the storm (Bono) hold on the inside (Maire) torn asunder (Bono) one life (Maire) in the storm (Bono) in a lifetime in a lifetime