Προσοχή: η αδιαφορία βλάπτει σοβαρά την κοινωνική σας υπόσταση....

Ερχόμενη με το αστικό λεωφορείο σπίτι από το κέντρο, ήμουν μάρτυρας του εξής γεγονότος:
Εγώ καθόμουν ήδη, στο πίσω μέρος του λεωφορείου το οποίο δεν ήταν γεμάτο, μπαίνει ένας κύριος από μία στάση λίγο παρακάτω και τον παρατηρώ όταν αφήνει κάτι κλειδιά επάνω στο μηχάνημα που χτυπάμε τα εισητήρια, τα οποία φυσικά σε ελάχιστα δευτερόλεπτα πέφτουν κάτω -ο άτιμος ο νόμος της βαρύτητας! Τον ρωτάει κάποιος που καθόταν παραδίπλα "τί είναι αυτά; σας έπεσαν;" κι εκείνος σηκώνει αδιάφορα τους ώμους απαντώντας "να, εδώ στα σκαλοπάτια τα βρήκα". "Ααα" ήταν η απάντηση του ερωτώντος. Και κανένας, στα 4-5 λεπτά ακόμα που ήμουν μέσα στο λεωφορείο, χωρίς να εξαιρώ και τον εαυτό μου, κανένας μας δε φιλοτιμήθηκε να τα πάρει από κάτω και να τα παραδώσει στον οδηγό, τουλάχιστον, αφού ο κάτοχός τους προφανώς δεν ήταν πλέον ανάμεσά μας. Το σκέφτηκα αρκετά έντονα ομολογώ, τελικά όμως παρασύρθηκα από την αδιαφορία όλων και μουδιασμένη ελαφρά κατέβηκα στη στάση που έπρεπε, χωρίς να κάνω καμμία κίνηση. Ήμασταν 6-7 άνθρωποι μάρτυρες του συμβάντος. Όλοι μας ίσως κάτι να σκεφτήκαμε, κανένας δεν έκανε τον κόπο. Με προβλημάτισε αυτή η επικρατούσα στάση αδιαφορίας.... Σκεφτόμουν ότι σε όλες μας τις εκδηλώσεις, σε πολλούς τομείς της ζωής μας έχουμε γίνει έτσι, αδιάφοροι, απαθείς, ανασηκώνουμε απλά τους ώμους και δε λέμε κουβέντα.... Κατέβηκα, διέσχισα τη λεωφόρο, μπήκα στο σκοτεινό στενό, σκεπτόμενη ότι αν κάποιος μου επιτίθονταν στο δρόμο για να με ληστέψει ή οτιδήποτε άλλο, θα φώναζα, θα καλούσα σε βοήθεια, και πιθανόν κανένας από τους περαστικούς ή περίοικους να μην έκανε τίποτα... Θα με άκουγαν, ίσως να έβλεπαν και το σκηνικό, αλλά θα απομακρυνόταν, από φόβο ή από αδιαφορία... Περισσότερο ίσως το δεύτερο. Και εγώ θα ήμουν εκεί αβοήθητη, ανάμεσα σε ανθρώπους, που απλά δε θα έδιναν σημασία, σαν τα πεσμένα κλειδιά, που κάναμε πως δεν τα βλέπαμε....

Μπεεεεε..........

Δύσκολοι καιροί για πρίγκηπες.... και για bloggers, και για "ραδιοφωνατζήδες", και για όλο τον κόσμο. Πολλά τα γεγονότα, πολλά τα λόγια, τα συναισθήματα, μια κοινωνία μπερδεμένη, να παλαντζάρει διαρκώς ανάμεσα στο τί είναι δίκαιο και τί άδικο, τί πρέπει να γίνει και τί ξεπερνά τα όρια, τί μας σερβίρουν και τί πραγματικά συμβαίνει, τί είναι δημοκρατία και τί όχι (μην είν' οι κάμποι, μην είναι τα ψηλά βουνά...;). Μέσα σε όλα αυτά προτίμησα να μη γράψω τίποτα σχετικό, να κάνω στο ράδιο μόνο ενημερωτικού και γενικού χαρακτήρα σχόλια και να μην προβαίνω σε αναλύσεις, που τόσο πολύ μας κούρασαν όλους (γιατί ως γνωστόν, η τηλεόραση εκτός από το να μας δείχνει τί συμβαίνει, μας το εξηγεί κιόλας, σκέφτεται για εμάς πριν από εμάς και αποφασίζει αντί για μας..... και εμείς απλώς βελάζουμε, θα ήθελαν να πιστεύουν κάποιοι.). Παθητική στάση θα μου πείτε; δε θα το έλεγα, απλά δεν έχω κανένα λόγο να πείσω κανέναν για τίποτα, ας σκεφτεί ο καθένας για τον εαυτό του επιτέλους -ούτε έχω σκοπό να διδάξω σε κανέναν τίποτα μέσα από bloggs και εκπομπές στο ραδιόφωνο, αυτό θα μπορούσα να το κάνω σε μαθητές Γυμνασίου και Λυκείου (σε επίπεδο φιλολογικών μαθημάτων μόνο), αλλά το κράτος μας δε μου δίνει πλέον τη δυνατότητα, με βάζει να δίνω κάθε τόσο "αντικειμενικές" εξετάσεις "εφ'όλης της ύλης", αφού το πτυχίο μου μάλλον θεωρούν ότι το πήρα χαριστικά, όπως επίσης χαριστικά μπήκα και στο ρημαδοπανεπιστήμιο, το ΑΠΘ, που τότε ήθελε μέσο όρο πάνω από 18 για τη συγκεκριμένη ρημαδοσχολή που επέλεξα....
Ενεργητική στάση κατά τη γνώμη μου σημαίνει κάνω ό,τι μπορώ με τη δική μου συμπεριφορά για να δείξω ότι είμαι αντίθετος σε κάποια πράγματα... Συλλογίζομαι... Ενημερώνομαι σφαιρικά πριν αποκτήσω παγιωμένες θέσεις και απόψεις.... Και όταν τις αποκτήσω (προσοχή, το "όταν" είναι χρονικοϋποθετικός σύνδεσμος, όχι μόνο χρονικός.... έχει και το "αν" μέσα), τότε αποφασίζω ποιά στάση θα τηρήσω... και ρίχνω την ψήφο μου εκεί που θεωρώ ότι αντιπροσωπεύονται με τον καλύτερο τρόπο οι απόψεις μου, η στάση ζωής μου και τα οράματά μου για το μέλλον (φαντασία μου πλανεύτρα), όχι εκεί που μου τάζουν (ή μου "στάζουν"), ούτε εκεί που χτίζουν κάστρα στην άμμο, όμορφα μέχρι το πρώτο κύμα...
Όλες οι μεγάλες θεωρίες είναι γοητευτικές.... στη θεωρία. Στην πράξη είναι το πρόβλημα. Και κάθε άρνηση καλό είναι να έχει και μία θέση. Γιατί αυτός ο κόσμος είναι φτιαγμένος από αντίρροπες δυνάμεις, που τελικά ισορροπούν στην αντίθεσή τους.

"-Η έρημος είναι όμορφη..... -Αυτό που ομορφαίνει την έρημο είναι ότι κάπου κρύβει ένα πηγάδι..." (Antoine Du Saint- Exupery, "Le Petit Prince", XXIV)

Ο δωδεκάλογος του γύφτου -στη νεοελληνική βερσιόν των δρόμων της πόλης και των πολυσύχναστων "περιφερειακών"....

12 πράγματα που κάνουν κάποιον να χαρακτηρίζεται "γύφτος" -gypsy king, "Ταμτάκοοοοο!", "σε τσαντίρ' γεννήθηκες ρεεε!" και άλλα συμπαθητικά που μπορεί να ακούσει από τους γύρω του... 12 πράγματα που οφείλει να αποφεύγει ο νεοέλλην οδηγός που δεν έχει καμμία σχέση με Δενδροπόταμο σίτυ (aka treeriver) και δεν οδηγάει ντατσούνι φορτωμένο με "παατάτεεες! καλιές παατάτες έχωωωω!" :
1. χέρι κρεμάστρα (ή αλλιώς και "ταριφόχερο", μιας και απαντά συχνά και στη συμπαθή συνομοταξία των επαγγελματιών οδηγών ταξί) -πέρα από την αισθητική πλευρά, υπάρχει και η πρακτική- πώς αλλάζεις ταχύτητες, κρατώντας και το τιμόνι και κάνοντας και ελιγμούς; ο τιραμόλα είσαι ή οδηγάς αναπηρικό; και αν πλησιάσει κάποιος πάρα πολύ, θα ήθελες να αποχωριστείς για πάντα το αριστερό σου χέρι; (και να πάρεις μετά στ'αλήθεια αναπηρικό, ειδικά προσαρμοσμένο για μονόχειρες;)
2. τσιγάρο αναμένο-γόπα εκτοξευόμενα: είσαι ο επόμενος πιθανός εμπρηστής, το Σέιχ Σου (ό,τι απέμεινε) το θέλουμε, κρατάω το νούμερο των πινακίδων σου, να ξέρεις!
3. φραπεδιά -πλαστικό ποτήρι- σακούλα -σαντουιτσόχαρτο, πάλι εκτοξευόμενα: είσαι βρωμιάρης, λέτσος, ελεεινός και τρισάθλιος, και περνιέσαι και για "ευρωπαίος"; (ευρω-πέος μπορεί..... αν έχεις και από δαύτο!) και θες να μου κάνεις και καμάκι στο επόμενο φανάρι; ουστ από δω, χλεμπόνα!
4. προτεραιότητες (πίσω και σας έφαγα): και ποιός σου είπε ότι εγώ μπορεί να έχω τόσο μεγάλο κληρονομικό χάρισμα, ώστε να φανταστώ ότι θα μου "πεταχτείς" ξαφνικά ,στα 5 εκατοστά μπροστά μου, από το στενάκι; και αν σε τρακάρω, θα φάω εκεί μία ώρα, περιμένοντας την τροχαία και ακούγοντας τις άθλιες δικαιολογίες σου; θα μου πας μετά εσύ το αμάξι μου συνεργείο, γιατί εγώ δεν προλαβαίνω; και θα μου δώσεις ένα άλλο αυτοκίνητο στο μεταξύ, όσο θα φτιάχνουν το δικό μου, γιατί δεν υπάρχει άλλος τρόπος να πάω στη δουλειά μου;
5. στυλάκι "τα δίκυκλα τα έχω γραμμένα" (πού άραγες, σε κανένα σαντουιτσόχαρτο υποθέτω, γιατί τίποτε άλλο δεν έχεις για να γράψεις!) -η μαγκιά σου αρχίζει και τελειώνει στο ότι έχεις 1,5 τόνο λαμαρίνα γύρω σου... για βγες όξω!
6. στυλάκι "τους πεζούς τους έχω γραμμένους" (ομοίως με παραπάνω η παρένθεση): γιατί, εσύ δεν περπατάς ποτέ στο δρόμο (αφού τα παρκαρισμένα δεν έχουν αφήσει πεζοδρόμιο); και δεν περνάς ποτέ έξω από διαβάσεις, ή ανάμεσα από άλλα αυτοκίνητα; σε ίσιωσε ποτέ κανένας; αλλά όχι, εσύ είσαι ο πεζός υπόδειγμα εεεεεε;;;;;; καλά, κι εγώ τραγουδούσα στη Σκάλα του Μιλάνου.... κάποτε

7. ΦΛΑΣ (όχι ο Φλας Γκόρντον η αστραπή, τα ρημάδια πορτοκαλιά φωτάκια που ανάβουμε όταν αλλάζουμε λωρίδα ή στρίβουμε, και με τα οποία είναι εφοδιασμένα ΟΛΑ τα αυτοκίνητα, και τα ντατσούνια ακόμα!) -πάλι να εναποθέσω τη ζωή μου στο κληρονομικό χάρισμα, για να με σώσει από τις αδέξιες, ξαφνικές, άμυαλες και ανούσιες μανούβρες σου; μα πόσο χάρισμα πια να έχω; ούτε ο Χορταρέας να ήμουν!
8. αραχτός μέσα στη διασταύρωση σε μποτιλιάρισμα, ακούνητος: αν όμως ήσουν εσύ στη θέση του άλλου που έρχεται κάθετα στο μποτιλιαρισμένο δρόμο, θα είχες ξεπατώσει την κόρνα και θα κατέβαζες καντήλια εεε;;;; τώρα που είσαι αραγμένος μέσα στη διασταύρωση, αφού είδες από πριν ότι δεν προλαβαίνεις να περάσεις, αλλά κατσικώθηκες εκεί, μες στη μέση πάραυτα, τώρα το απολαμβάνεις; δε σου αξίζει ο χαρακτηρισμός γαιδούρι, το συμπαθές τετράποδο έχει πολλές αρετές σε σχέση με σένα...
9. "στέκομαι όπου να'ναι όση ώρα θέλω, τι με νοιάζει αν κόβω την κυκλοφορία": ναι, αλλά αν κι εγώ βρω ένα βαρύ αντικείμενο και το εκσφενδονίσω στο καπό ή στο παρμπρίζ του αυτοκινήτου σου, τί με νοιάζει αν θα κάνει λακούβα ή θα σπάσει;;; αν δεν έχεις την ένδειξη πίσω "συχνές στάσεις" και δεν οδηγείς σχολικό ή φορτηγό, δεν μπορείς να έχεις την απαίτηση όλος ο ντουνιάς να κάθεται να σε περιμένει πότε θα αντιληφθείς ότι εκεί που σταμάτησες είναι δρόμος και όχι αλάνα....

ουφ, συγχύστηκα, δε μπορώ να συνεχίσω... είπα αρκετά ήδη, τα πιο πολλά τα συναντώ σχεδόν κάθε μέρα -και οι "γύφτοι" αυξάνονται με γεωμετρική πρόοδο.... να είχαν και καλά κιλίμια τουλάχιστον!

Ιστορίες S/M (όχι αυτό που φαντάζεστε πάντως ;-)

Μπήκα πριν λίγο στο S/M (super market, ακόλαστοι!) για μερικά απαραίτητα και διαπίστωσα κάτι που κι άλλες φορές έχω δει, σε συγκεκριμένα καταστήματα, αλλά για πρώτη φορά σε αυτό το υποκατάστημα της μεγάλης αλυσίδας που διαρκώς επεκτείνεται (κάτι σαν πλοκάμια... παντού νέα υποκαταστήματα, ονόματα δε λέμε για ευνόητους λόγους). Προσφορά 2+1 σε συσκευασμένο αλλαντικό που είχε όμως ημερομηνία λήξης.... σήμερα!!! Καλή περίπτωση, αν έχεις οικογένεια με 10 μέλη, ή περιμένεις κόσμο (αρκετό κόσμο βέβαια!) σπίτι για πίτσες (που θα φτιάξεις, εννοείται!!) ή συνηθίζεις να τρως 20 τοστ στην καθισιά! Για κάθε άλλη όμως περίπτωση καταναλωτή με μικρότερες ανάγκες ημερήσιας σίτισης εαυτού και οικογένειας ή μόνον εαυτού, ΤΙ ΣΤΟ ΔΙΑΤΑΝΟ ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΤΑΧΑΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΗ; αν θέλω τροφή για τα σκυλάκια μου, έχει άλλα πράγματα να αγοράσω, και πιο κατάλληλα και πιο χορταστικά! Τί να τα κάνω τρία πακέτα ζαμπόν που αύριο θα είναι επικίνδυνο και μεθαύριο θα βρωμάει ήδη;;;; Μήπως όμως ο παππούς ή η γιαγιά ή ακόμα και η κουρασμένη νοικοκυρά ή ο ταλαιπωρημένος εργαζόμενος που θα μπει για τα ψώνια του στα γρήγορα, πριν πάει σπιτάκι να χαλαρώσει, μήπως λέω κάποιοι δεν θα το προσέξουν και θα την πατήσουν; Μήπως ο "μεγαλομπακάλης" σε αυτό βασίζει την προσφορά του; Στο ότι στους δέκα που θα πάνε να το πάρουν , μόνο ένας ή δύο θα προσέξουν ότι έχει σχεδόν λήξει, ενώ οι υπόλοιποι θα την "πατήσουν", ξεστοκάροντάς του το μαγαζί και έχοντας μετά τροφή για... τις γάτες της γειτονιάς; (όχι ότι δε θα ήταν μια ωραία ιδέα αυτό, μακάρι και να το έκαναν, αλλά λέμε τώρα!). Και φυσικά το ανέφερα στον υπεύθυνο... ο οποίος με αντιμετώπισε σαν να μιλούσα... κινέζικα με προφορά Αλαμπάμας! Κοινώς τί πρόβλημα ακριβώς είχα; αφού το είδα και δεν ήθελα να τα καταναλώσω άμεσα, καλώς έκανα και δεν τα πήρα (αυτό απήντησε ο γιαπωνέζος). Τραβάς μία καταγγελία ή όχι; Και πόσα τέτοια κάθε μέρα, θα πει κανείς.... Λες και είναι η μόνη περίπτωση που πάνε να μας πιάσουν.... "Κώτσους" (συγγνώμη από όλους τους συνεορτάζοντες Κωνσταντίνους, έτσι είναι η έκφραση, τι να κάνω!!!)
NO MORE KOTSOI ANYMORE (παραφράζοντας τους Stranglers...)